Sortuj według:
Wyświetl:
Wyświetlono: 64 do 77 z 77 (strona: 5 z 5)
Informacja o wysyłkach

Kochani,
Warzywa wysyłamy do Was kurierem DPD w każdą środę.
Najbliższa wysyłka 27.10.2021.
Zamówienia na dany tydzień przyjmujemy do wtorku do godziny 12:00, po tym terminie zamówienia przyjmowane są na kolejny tydzień.

Dla Państwa wygody co tydzień proponujemy gotowe zestawy warzyw - mały lub duży. Do zestawów możecie Państwo domówić inne produkty dostępne na stronie. Możecie również skomponować własną paczkę zgodnie z indywidualnym zapotrzebowaniem.

✅ WAŻNE!!! Ze względu na lokalizację ogrodu (Roztoczański Park Krajobrazowy) Mamy bardzo ograniczony kontakt telefoniczny, dlatego bardzo prosimy o wiadomości mailowe lub SMS (Najlepiej Whatsapp), bo tylko te możemy odebrać.

e-mail: ogrod@szambala.com
tel: 791 279 184

Dziękujemy, że jesteście z nami,
Wasi Ogrodnicy


Zestaw mały (ważny do 2021-10-26 12:00)

Marchewka 1 kg
Buraki 1 kg
Brokuł 1 szt.
Cebula czerwona 1 kg
Jarmuż baby 1 szt.
Kapusta włoska 1 szt.
Ziemniaki czerwone 1 kg
Czosnek 1 szt.
Por zimowy 1 szt.
Papryka czerwona 1 szt.

Zestaw duży (ważny do 2021-10-26 12:00)

marchewka 1 kg
ziemniaki białe 1 kg
ziemniaki czerwone 1 kg
buraczki 1 kg
brukselka 0.5 kg
brokuł 1 szt
jarmuż 1 pęczek
seler 1 szt
dynia hokkaido 1 szt
kapusta włoska 1 szt
por 1 szt
ocet jabłkowy 250ml


Mąka orkiszowa biała
Orkisz – pochodzenie i uprawa Orkisz (Triticum spelta), nazywany też tradycyjnie szpelcem, jest starożytną odmianą pszenicy, a jego właściwa nazwa to pszenica orkisz. Uchodzi on za zdrowszą odmianę pszenicy zwyczajnej. Zboże to uprawiano powszechnie od epoki brązu (ok. 3400 r. p.n.e. - ok. 1200-750 r. p.n.e.) i było bardzo popularne w Europie do czasów średniowiecznych. Najwcześniejsze odkrycia archeologiczne dotyczące orkiszu są datowane na 5 tysięcy lat p.n.e. i dokonano ich na Zakaukaziu w rejonie Morza Czarnego. Prawdopodobnie z tych rejonów orkisz rozprzestrzenił się na tereny Europy Środkowej, gdzie na obszarach obecnych Niemiec i Szwajcarii był najbardziej powszechnie uprawianym zbożem. Ok. 500 lat p.n.e. orkisz zaczęto uprawiać w Wielkiej Brytanii. Orkisz był uprawiany do XX wieku. Od tego czasu zaczął być stopniowo wypierany przez pszenicę zwyczajną, która była łatwiejsza w uprawie i dawała większe plony. W latach 70. XX wieku praktycznie nie uprawiano już orkiszu, a zastąpiła go ulepszana pszenica zwyczajna. W USA ponowne próby wprowadzania tego zboża na rynek rozpoczęto w 1987 roku, poszukując zdrowszego pożywienia. W 2007 roku orkisz uprawiano w Europie na 18 tys. hektarów, a w Polce na 200-300 hektarach, głównie w gospodarstwach ekologicznych. Natomiast uprawa pszenicy w Polsce w podobnym okresie zajmowała 2,3 mln ha. Orkisz jest zbożem, którego nie poddano modyfikacjom genetycznym, nie ingerowano w jego strukturę. Stąd coraz większe zainteresowanie tym ziarnem ze strony zwolenników zdrowego stylu życia i tzw. czystej żywności. Obecnie coraz powszechniej można kupić przetwory z orkiszu głównie w działach „bio” i „eko” supermarketów oraz w sklepach internetowych. Ich cena jest jednak nawet 3-4-krotnie wyższa, niż produktów z pszenicy zwyczajnej. Wartość odżywcza orkiszu Szklanka ugotowanego orkiszu (194 g) dostarcza 246 kcal, zawiera głównie węglowodany złożone, ale przy tym jest bardzo dobrym źródłem białka, błonnika pokarmowego, manganu (106% zalecanego dziennego spożycia RDI), fosforu (29% RDI), magnezu (24% RDI), cynku (22% RDI), żelaza (18% RDI) i witaminy B3 (25% RDI). Zawiera też niewielkie ilości wapnia, selenu, witamin B1, B6 i E. Orkisz i pszenica charakteryzują się podobną zawartością witamin, składników mineralnych i fitosteroli. Orkisz należy do tej samej rodziny co pszenica, jednak jego zwolennicy podkreślają, że nie został on poddany żadnym modyfikacjom, stąd nie oddziałuje negatywnie na organizm analogicznie do pszenicy. Ziarna orkiszu wyglądają inaczej niż ziarna pszenicy, zboża mają inne DNA i różnią się profilem składników odżywczych. Orkisz charakteryzuje się wyższą niż pszenica zawartością białka i niezwykle odżywczej warstwy aleuronowej w ziarnach. Kompozycja aminokwasów jest inna niż w białkach pszenicy, orkisz zawiera sporo lizyny i metioniny (aminokwasów niezbędnych dostarczanych wraz z dietą i niewytwarzanych przez człowieka), których brakuje pszenicy. Białka orkiszu wykazują odmienną strukturę cząsteczkową, są bardziej kruche i łatwiej rozpuszczalne, dlatego są lepiej przyswajalne w przewodzie pokarmowym. Ok. 80% białek orkiszu to białka glutenowe (glutenina i gliadyna), które występują w innych proporcjach niż w pszenicy. Gluten w orkiszu Ze względu na obecność glutenu orkisz może być tak samo niewskazany jak pszenica dla osób chorujących na celiakię i z nietolerancją glutenu. Jednak doniesienia głównie z obszarów medycyny holistycznej i naturopatii pokazują, że gluten z orkiszu nie wywołuje negatywnych skutków i pogorszenia samopoczucia nawet przez osoby chore. Prawdopodobnie reakcja organizmu na orkisz jest bardzo indywidualna i zależy od poziomu nietolerancji glutenu przez daną osobę. Korzyści zdrowotne ze spożywania orkiszu Wiele z pozytywnych skutków zdrowotnych płynących z jedzenia orkiszu wynika z obecności w nim błonnika, szczególnie frakcji rozpuszczalnej. Ważna jest też zawartość składników mineralnych i niektórych witamin. Podobne korzyści mogą płynąć z jedzenia pełnego ziarna innych zbóż. Substancją wyróżniającą orkisz jest rodanid – związek o działaniu naturalnego antybiotyku, który znajduje się również we krwi, ślinie i mleku kobiecym. Rodanid stymuluje działanie układu odpornościowego, chroni dziecko karmione piersią przed infekcjami, wpływa na produkcję krwi i prawidłowy wzrost i rozwój młodego organizmu. Spożywanie orkiszu może nieść korzyści w wielu aspektach: regulacja rytmu wypróżnień dzięki obecności błonnika pokarmowego, który powoduje zwiększenie objętości stolca, szybszy pasaż treści pokarmowej przez jelita, zapobiega zaparciom i jest pomocny przy nadmiernych wzdęciach; zmniejszanie ryzyka nowotworu jelita grubego poprzez skracanie kontaktu mas kałowych z jelitem i czasu przenikania toksyn do jego komórek; obniżanie poziomu cholesterolu we krwi, na co wpływa wysoka zawartość błonnika rozpuszczalnego oraz niacyny, która ponadto hamuje działanie wolnych rodników z utlenionego cholesterolu; zmniejszanie ryzyka miażdżycy i incydentów sercowo-naczyniowych; poprawa krążenia krwi i zmniejszenie ryzyka anemii za sprawą wysokiej zawartości żelaza i miedzi – pierwiastków uczestniczących w wytwarzaniu czerwonych krwinek. Większa liczba czerwonych ciałek krwi umożliwia lepsze dotlenienie komórek i tkanek, wzrost poziomu energii, przyspieszenie metabolizmu i ogólne lepsze samopoczucie. wpływ na układ hormonalny poprzez niacynę niezbędną do jego funkcjonowania, a szczególnie do wytwarzania hormonów płciowych; pobudzanie układu odpornościowego przez tiaminę w przypadku zapalenia i przewlekłego stresu oraz wyciszanie negatywnych skutków tych stanów; kontrola poziomu cukru we krwi i masy ciała poprzez błonnik, który spowalnia wchłanianie cukru do krwiobiegu i wydłuża uczucie sytości po posiłku. Zastosowanie orkiszu Orkisz ma lekko słodkawy smak i orzechowy aromat, co może być jego dużą zaletą. W większości dobrych piekarni dostępny jest chleb i bułki z orkiszu. Ziarno orkiszu jest przetwarzane podobnie do innych zbóż. Można wykorzystywać go w kuchni w postaci płatków orkiszowych i grysiku analogicznie do popularnych płatków owsianych i mieszać z orzechami i owocami, komponując musli. Kasza orkiszowa, która zawiera dużo błonnika i białka, sprawdzi się jako dodatek do głównego dania. Najlepiej wcześniej ją przepłukać w celu pozbawienia zanieczyszczeń i gotować 1 szklankę kaszy w 3 szklankach wody na wolnym ogniu do całkowitego wchłonięcia płynu. Mąka orkiszowa idealnie nadaje się do wypieku chleba, tart i muffinów. Mąka orkiszowa jest dostępna zarówno razowa (np. typ 1850, 2000), jak i jasna, wykonana z ziaren pozbawionych otrąb (np. typ 405, 650). W niektórych sklepach, szczególnie internetowych, można kupić makarony z mąki orkiszowej oraz chrupki, krakersy, precelki, suchary, pieczywo chrupkie, wafle orkiszowe i różnego rodzaju ciasteczka. Z orkiszu wytwarza się nawet kawę, która jest dostępna w postaci ziarnistej, mielonej i rozpuszczalnej. Metody różnorodnego wykorzystania orkiszu w diecie i liczne przepisy kulinarne przedstawiają publikacje dotyczące diety św. Hildegardy – średniowiecznej zakonnicy, która propagowała sposób odżywiania oparty na orkiszu jako gwarantujący długie i zdrowe życie. Produkowana z dala od smogu i wszelkich zanieczyszczeń. Bez pestycydów. BEZ GLIFOSFATU.

Twarożek kozi 200g

Olej lniany 250 ml
Olej lniany był znany już w starożytności. Pozyskiwany z nasion lnu był w antycznej Grecji remedium na bóle w jamie brzusznej Jest dobrym źródłem kwasów omega-3 i omega-6. Dzięki właściwościom leczniczym, olej lniany znalazł swoje zastosowanie na wiele dolegliwości. Oprócz tego doceniony został w kosmetyce - jako olejek na twarz lub do włosów. Niezwykłe bogactwo dobroczynnych substancji zawartych w oleju lnianym sprawia, że poza swoim tradycyjnym przeznaczeniem kulinarnym, jest on preparatem o niezwykle szerokim zastosowaniu zdrowotnym: wspomaga profilaktykę oraz leczenie chorób układu krążenia (w tym nadciśnienia), wspomaga działanie układu nerwowego i poprawia funkcję zapamiętywania, pomaga przy chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy, działa wspomagająco przy przewlekłych stanach zapalnych jelit, wzmacnia i regeneruje błony śluzowe na całej długości przewodu pokarmowego, obniża poziom "złego cholesterolu", dzięki właściwościom antyoksydacyjnym stosowany jest w profilaktyce nowotworowej, jest też skutecznym środkiem w łagodzeniu skutków chronicznych zaparć. Olejem lnianym powinni zainteresować się również osoby uprawiające sport. Wspomaga on przyrost masy mięśniowej i redukuje tkankę tłuszczową, więc może być stosowany ciągle bez względu na postawione cele treningowe. Usuwanie zalegających w jelitach złogów i wspomaganie pracy wątroby pozwala polepszyć metabolizm i w bardziej efektywny sposób pozbywać się nadwagi i zredukować zalegającą w organizmie wodę. Olej lniany to znakomity suplement diety osoby aktywnej.

Kasza jaglana 0.5 kg
Kasza jaglana posiada funkcję oczyszczającą organizm z toksyn oraz obniża poziom cholesterolu. Wartość energetyczna kaszy jaglanej oraz zawartość składników odżywczych jest zbliżona do kaszy gryczanej. W porównaniu do pozostałych zbóż zawiera ona mniej błonnika pokarmowego. Dlatego jest bardzo dobrym składnikiem diety lekkostrawnej. Na tle innych kasz wyróżnia się dużą zawartością żelaza, cynku, miedzi oraz witamin takich jak B1, B2, B6. Ponadto w przeciwieństwie do innych kasz ma charakter zasadowy. Codzienna dieta człowieka jest kwasotwórcza. Dlatego produkty takie jak kasza jaglana pomagają w przywróceniu optymalnego pH dla ustroju. Kasza jaglana zawiera mało skrobi. Ma ona z kolei dużo łatwo przyswajalnego białka. Wyróżnia się najwyższą zawartością witamin z grupy B: B1, (tiaminy), B2 (ryboflawiny) i B6 (pirydoksyny) oraz żelaza i miedzi. Kasza jaglana to wspaniały składnik, który ma korzystny wpływ na naszą urodę. Zawiera ona krzemionkę, która poprawia kondycję: włosów, skóry i paznokci. Krzem pełni też ważną rolę w mineralizacji kości, gdyż zapobiega ich odwapnianiu. Ma też też duże ilości witaminy E i lecytyny, która istotnie wpływa na pamięć i koncentrację oraz reguluje poziom cholesterolu we krwi. O obecność kaszy w diecie powinny zadbać osoby pracujące intensywnie umysłowo lub uczące się. kasza jaglana jest niezwykle kaloryczna w 100 gramach kaszy jaglanej znajdziemy około 350 kalorii. Ma ona również znaczny indeks glikemiczny (71 – dla ugotowanej kaszy jaglanej, dla porównania: ryż brązowy i kasza gryczana mają indeks glikemiczny około 50). Oznacza to, że szybko podnosi poziom cukru we krwi, nie jest więc wskazana dla diabetyków . Według medycyny chińskiej kasza jaglana wykazuje właściwości ocieplające. Wzmacnia osłabiony i wychłodzony organizm. Poleca się ją szczególnie zimą i jesienią.

Koperek pęczek
Popularnie zwany po prostu koperkiem koper ogrodowy bardzo dobrze znany i uprawiany był już przed naszą erą. Nie ma co do tego całkowitej pewności, ale badacze sądzą, iż pochodzi on z obszarów południowo-zachodniej Azji, skąd dalej został rozpowszechniony w pozostałych miejscach na świecie. Z dobrodziejstwa koperku korzystali już starożytni Egipcjanie i Rzymianie. Ci ostatni wykorzystywali go m.in. jako lekarstwo na ból głowy. Ta niepozorna roślina pomaga zrzucić zbędne kilogramy, łagodzi dolegliwości ze strony układu pokarmowego i doskonale odświeża oddech. Koper jest rośliną niezwykle bogatą w witaminy i minerały. Zawiera między innymi witaminy z grupy B (w tym tiaminę, biotynę, ryboflawinę i kobalaminę) oraz witaminy A, D, E i K. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że jest prawdziwą skarbnicą witaminy C. Wśród minerałów należy wymienić przede wszystkim fosfor, żelazo i wapń. Koperek wykazuje szereg właściwości prozdrowotnych: działa uspokajająco i nasennie – w tym celu należy przygotować napar z nasion bądź liści; obniża ciśnienie krwi – pod warunkiem, że jest spożywany regularnie w umiarkowanych ilościach; wspiera proces trawienia – jest składnikiem herbatek ziołowych dla dzieci, które borykają się z kolką i wzdęciami; wspiera laktację – dlatego polecany jest kobietom karmiącym; działa antyseptycznie – okłady z koperku można stosować m.in. na ropne zakażenia skóry oraz oczu pomaga pozbyć się nieprzyjemnego zapachu z ust, np. po spożyciu czosnku; łagodzi uciążliwy kaszel – podczas dolegliwości układu oddechowego warto sięgnąć po napary i herbatki z koperkiem; wspiera urodę – w formie naparu można go wykorzystywać do przemywania cery tłustej, podobnie płukankę z koperku można stosować na przetłuszczające się włosy. Czasem każdemu z nas zdarza się zjeść zbyt dużo pyszności podczas rodzinnego obiadu. Na szczęście koperek doskonale wspiera procesy trawienne. Dlatego warto dodawać go do posiłków,

Wyświetlono: 64 do 77 z 77 (strona: 5 z 5)